Na het bezoek aan Montagnana zijn we richting camping gereden en kwam langs het plaatsje Este, dat ook beheerst wordt door enorme kasteelmuren met torens. We besloten toch even te stoppen en daar hadden geen spijt van.

De naam ontleent dit stadje aan de beroemde familie d ' Este, dat de stad Ferrara tot hoofdstad van hun rijk maakte. Het Kasteel werd in de 14de eeuw door Umbertino da Carrara gebouwd op de ruines van het kasteel dat in 1249 door Ezzelino da Romano werd verwoest.  In 1405 gaf de stad zich spontaan over aan Venetixc3xab. Napoleon werd de nieuwe machthebber en liet het gebouw afbreken en er een park van maken.

Het belangrijkste plein is de Piazza Magiore, die wordt afgesloten door de Torre della Porte met het grote uurwerk. Aan dit plein staan een aantal belangrijke gebouwen zoals het uit de 17de eeuw daterende Stadhuis, het Palazetto of the Scaligeri, waarin momenteel een enorme bibliotheek is gevestigd met ruim 50.000 boeken.

Aan de Piazza Thecla staat kathedraal, die gewijd is aan genoemde Thecla. Het gebouw dateert uit de 17de eeuw en heeft een ellipsvormig interieur met een groot presbyterium. Er hangen een paar kunstwerken van de uit Este afkomstige schilder Antonio Zanchi en een werk van de beroemde Tiepolo.

In het testament van Taddeo d 'Este stond vermeld dat de Bijzantijnse icoon in zijn bezit en waaraan wonderlijke krachten werden ontleend, geplaatst moest worden in een Basiliek. In 1717 werd de bouw van dit kerkgebouw beeindigd; het heeft de vorm van een latijns kruis. Ook in deze kerk hangen schilderijen van Zanchi.

Het was de familie Mocenigo die op het einde van de 16de eeuw een Palazetto naast het kasteel liet bouwen waar nu het Museum is gevestigd. Kern van de collectie is de door Giorgio Contarini begonnen verzameling met voorwerpen uit de tombes van de Romeinen. Maar het is dankzij Vincenzo Frcanzani dat in 1834 een echt museum werd gevestigd in de Franciscuskerk, door de uitbreiding van de collectie was verplaatsing naar het huidige gebouw noodzakelijk.

Binnen de muren van het kasteel is nu een prachtige tuin aangelegd.

Voor deze woensdag 24 augustus heb ik een gedicht gekozen van de in 1956 geboren dichter Jan Baeke.

DE KANT VAN  DE ZOMER (1)

IK HEB HET RAAM DICHTGEDAAN OM DE ZOMER NIET TE HOREN

MAAR DE ZON BRANDT DOOR DE MUREN

EN DE VLIEGEN DRAAIEN HUN MOTOREN KLEM IN DE GORDIJNEN.

EEN HOND EN EEN KIND KUNNEN BLIJVEN SLAPEN

TOT HET GISTEREN WORDT.

AUTO'S DIE NOG STILSTAAN. ADEM, ZONDER TE BEWEGEN.

HET GLAS IN MIJN HAND BEVAT SCHOMMELEND WATER.

MAAR DE ZOMER IS EEN LUID BLAFFENDE HOND.

DE ZOMER IS EEN OPTOCHT VAN GELUIDEN

EN DE VLIEGEN RAKEN NIET OP.

HET RAAM HEEFT GEEN ENKELE FUNCTIE.

JAN BAEKE

UIT:    GROTER DAN DE FEITEN

DE BEZIGE BIJ, AMSTERDAM, 2007

 
Bovenstaande tekening die een mengsel is van sex, dood en satanisme is van de hand van de Belgische schilder en tekenaar die bekend staat om dit soort voorstellingen die in zijn tijd voor veel beroering zorgden.

Felicixc3xabn Rops stierf 23 augustus 1898; zijn laatste jaren werd hij gekweld door een oogkwaal die hem het schilderen en tekenen steeds moeilijker maakten. Desondanks behielde hij zijn contacten met zijn literaire vrienden wiens boeken en dichtbundels hij dikwijls heeft geillustreerd.

Rops werd geboren in Namen en werd opgeleid aan de Brusselse universiteit. Hij was een veel beter tekenaar dan schilder, hoewel hij daarin toch ook blijk gaf van zijn talent. In 1864 ontmoette hij de beroemde Franse dichter Charles Baudelaire en het was deze ontmoeting die zijn hele leven heeft beinvloed. Hij kreeg van Baudelaire de eervolle opdracht om de omslag van zijn gedichtenbundel Les Epaves, een  selectie uit Les Fleurs du mal  te illustreren. Deze bundel was in Frankrijk niet door de censuur gekomen en daarom uitgegeven in Belgixc3xab.

Zijn werk werd bewonderd door vrienden  en tijdgenoten van Baudelaire, w.o. Teophile Gautier, Alfred de Musset, Stephane Mallarmxc3xa9 e.a. Zijn werken zijn sterk beinvloed door het Symbolisme en Decadentie. En dus zijn ze nog seksistisch en vol voorstellingen die betrekking hebben op de dood en de Satan. Het was algemeen bekend dat Rops Vrijmetselaar was 

Dinsdag 28 juni hebben we een bezoek gebracht aan het stadje Montagnana. Het is vooral bekend door de twee kilometer lange stadsmuren met vier toegangspoorten, waarvan de Porta Legnano en vooral de Porta Padova met de 44 meter hoge Torre Ezzelina indrukwekkend zijn.

We liepen de Via Carraresa door en kwamen op de Piazza Vittorio Emanuel II. Daaraan liggen o.a. het door de architect Michele Sammichelli ontworpen Palazzo del Municipio en de uit 1502 daterende Duomo. Dit gebouw is een mengeling van gotiek en renaissance. Heel vreemd zijn de drie kleine torentjes boven op de voorgevel waaraan klassiek aandoend portaal is gebouwd door de architect Sansovino.

 
Het vroeg-renaissancistisch interieur bevat naast 15de en 16de eeuwse fresco's ook een schilderij van Paolo Veronese en een fresco van Giovanni Buonconsiglio, die ook twee andere altaarstukken heeft geschilderd.

Vervolgens hebben we een stuk langs de stadsmuren gelopen en kwam op een gegeven moment buiten de muur bij de Villa Pisani. Dit gebouw is een schepping van Palladio. In het driehoekig fronton bevindt zich het familiewapen van de familie Pisani. Rondom het hele gebouw loopt een fries met siermotieven. Helaas verkeert het gebouw in zeer verwaarloosde staat en verdient een snelle restauratie.

In het Museo Civico was een tentoonstelling gaande over twee beroemde tenoren nl. Aureliano Pertile, geboren in 1885 en overleden in 1952 en Giovanni Martinelli, eveneens geboren in 1885 en gestorven in 1969. Opvallend was dat beiden in hetzelfde jaar debuteerden nl 1911. Was Pertile meer de lyricus, Martinelli had wat je noemt een klaroengeluid. Er lagen veel persoonlijke zaken van beiden mannen en ook kledingsstukken waarin zij optraden.

 

De dagkalender van de poxc3xabzie vermeldt voor deze maandag een gedicht van de beroemde Spaanse dichter Federico Garcia Lorca, door de facisten in 1936 om het l,even gebracht.

HET WACHTEN

HET UNIVERSUM

LEEFT IN AFWACHTING VAN IETS

DAT ZICH NOG NIET GEOPEND HEEFT.

HET EINDELOZE BOS

VAN DE LICHTSTERREN

EN DE FAUNA'S VAN DE ZIEL

HOUDEN HUN ADEM IN

EN KIJKEN NAAR EEN PUNT

IN DE VERTE

EN WACHTEN OP DE SLEUTEL

VAN HET MYSTERIE,

EEN PUNT DAT DE DOOD

MET EEN FEExc3x8bRIEKE HAMER AANVALT.

MAAR ALS HET PUNT IN DE VERTE

VAN DE HEMEL WERD GEWIST,

ONTSTOND ER EEN CATASTROFE

VAN LICHTSTERREN,

EEN REUSACHTIGE HOOP

LICHTSTERREN

GERKOOND DOOR FEExc3x8bRIEKE

SKELETTEN.

FEDERICO GARCIA LORCA 1898 – 1936

UIT:    VERZAMELDE GEDICHTEN

VERTALING:    BART VONCK

ATHENEUM – POLAK& VAN GENNEP

AMSTERDAM 2009.

Bovenstaande vrouw kunnen we gerust beschouwen tot een van de grootste kleinkunstenaressen die Nederland heeft voortgebracht en die 22 augustus 2010 is gestorven.

Cornelia van Meijgaard beter bekend onder de naam Conny Stuart werd 5 september 1913 in het Overijsselse Wijhe geboren, maar al snel verhuisde het gezin naar Den Haag,  waar het een woning betrok in de Zeestraat. Zij had een zwakbegaafde broer die alle aandacht opeiste en dus ging Conny al op jeugde leeftijd haar eigen gang. Ze was vast besloten om een groot artieste te worden, nam pianolessen en bezocht zeer regelmatig voorstellingen.

Ze ontmoette een impresario die nieuw jong talent zocht, nl. Henri Hofman. Toen hij haar voor het eerst hoorde bezorgde hij haar direct een optreden in hotel Bad Boekelo. Ze werd verliefd op deze 10 jaar oudere man en ging met hem samenwonen. In 1939 trad zij voor het eerst voor de radio op.

In oktober 1940 leerde zij Wim Sonneveld kennen, die haar vroeg mee te werken aan zijn cabaret Alleen voor dames, waarvan de teksten waren geschreven door Hella Haasse. In deze periode werden ook de komische kanten van Conny ontdekt. Inmiddels kreeg Conny in 1945 een eerste zoon, Raymond, in 1948 gevolgd door een 2de zoon Michel. Volgens Henri strandde zijn huwelijk met Conny door het geintrigeer van Wim Sonneveld, die jaloers was op hem.

Na de scheiding van Hofmann trouwde Stuart met Joop Doderer, maar volgens de laatste was het opnieuw Sonneveld die een wig dreef tussen hem en Conny. Het was algemeen bekend dat Wim Sonneveld hoewel homoseksueel, niet wilde dat andere mannen zijn Conny liefhadden. Maar toen Conny overstapte naar het Tingel Tangel-cabaret maakte Sonneveld van de gelegenheid gebruik om de hoofdrol te gaan spelen in de musical My Fair Lady.

In 1965 speelde ze mee in de eerste Nederlandse musical nl. Heerlijk duurt het langst, waarvan de teksten geschreven waren door Annie M.G.Schmidt; de muziek was van Harrie Bannink. Het was een enorm succes. Het vervolg Met Man en Muis was minder succesvol, ondanks dat er prachtige liedjes in zaten.

Ze keerde weer terug naar het cabaret door mee te gaan werken aan de voorstelling Met blijdschap geven we kennis gemaakt  door Gerard Cox en Frans Halsema. Opnieuw werd er weer aan haar getrokken vanuit de musicalwereld en in 1971 ging ze samen met Mary Dresselhuis spelen in de musical En nu naar bed. Ze speelde rol van de boze fee. Zelf zei ze later dat ze dit haar beste rol vond.

Tijdens het spelen van de musical Wat een Planeet, stierf Wim Sonneveld. Na nog een aantal optedens met de Stuart Story beeindigt ze haar carriere. In 2003 verschijnt haar biografie, met daarbij een c.d waarop o.a. haar vroegste opnamen uit de jaren '40  en onbekende stukken uit de jaren ;70.

 
Maandag 27 juni hebben we een bezoek gebracht aan het vlakbij de camping gelegen plaats Monselice. Dit kleine stadje kent een paar bezieswaardigheden, die we vanzelfsprekend bezichtigd hebben.

Een daarvan is de Villa Duodo, ook bekend onder de naam Villa Valier. Deze wordt toegeschreven aan de beroemde architect Vincenzo Scamozzi, maar sommige delen -later gebouwd- zijn ontworpen door de architect Andrea Tirali. Opdrachtgever voor deze ville was uit Venetixc3xab afkomstige Francesco Duodo. In 1592 waren de bouwwerkzaamheden klaar.

De villa ligt boven op de rots die uitrijst boven Monselice; naast de villa ligt de kerk die gewijd is aan San Giorgio. Deze kerk vormt het eindpunt van een pelgrimsroute, langs de weg die omhoog voert liggen zes kerken, waarin schilderijen hangen die staties voorstellen en geschilderd zijn door Palma il Giovane.

Aan de voet van de rots ligt een enorm gebouwencomplex bekend onder de naam Castello Cini. Het oudste deel  dateert uit de 11de eeuw en heet daarom Casa Romanica, daarnaast ligt het uit de 12de eeuw daterende Castaletto. In de 13de eeuw werd door Ezzelino III da Romano de Torre Ezzeliniana gebouwd.

Toen in 1405 de Serenissima republiek van Venetie ontstond betrok de Venetiaanse familie Marcello het kasteel die er een zomerresidentie van maakte. In 1935 erfde graaf Vittorio Cini, die het kasteel wat betreft de inrichting helemaal in de oude staat terug bracht.

Voor deze maandag 22 augustus heb ik een gedicht gekozen van een dichter die mijns inziens altijd ondergewaardeerd is nl. de in 1981 gestorven dichter Gabrixc3xabl Smit.

TWEE-EN-VEERTIG

SOMS DENK IK, HEER, DAT IK NAAR U VERLANG,

MAAR DAT LIEG IK, IK VERLANG NAAR HET LEVEN,

NAAR WAT MENSEN EN DINGEN MIJ KUNNEN GEVEN.

IN UW NAAM? DAT IS VAN GEEN BELANG,

DAT VRAAG IK MIJ NIET AF. IK WIL GELUKKIG

ZIJN, DAT WIL ZEGGEN: PLEIZIERIG. IK WIL

HEBBEN WAT IK WIL. HOUDT HET STIL,

KOMT HET NIET, VLUCHT HET, HET IS NUKKIG

ALS EEN BEDORVEN KIND, DAN WORD IK NIJDIG,

WANHOPIG, MOEDELOOS, BEGIN IK TE VERLANGEN

VRIJ ERVAN TE ZIJN, VIND IK HET LEVEN ZWAAR,

WIL IK NAAR U, KRANKZINNIG TEGENSTRIJDIG,

WANT O, ALS GIJ MIJ OP MIJN WOORD ZOUDT VANGEN..

EN DAT DUURT NU AL TWEE-EN-VEERTIG JAAR.

GABRIxc3x8bL SMIT 1910 – 1981

UIT:    GEDICHTEN

AMBO, BILTHOVEN, 1975

 21 augustus 1940  kwam de hiernaast afgebeelde Russische revolutionair en politcus door een moordaanslag om het leven. De man heeft een enerverend leven geleid en was een van de belangrijkste gezichten van de Russische revolutie.

Hij werd geboren in een  Joods gezin en reeds op zijn 17de sloot hij zich aan  bij de sociaaldemocratische Arbeiderspartij.  Al gauw volgde zijn eerste arrestatie, gevolgd door een deportatie naar Siberixc3xab.  Hij wist echter te ontsnappen en sloot zich aanvankelijk aan bij de Mensjewieken. Na omzwervingen die hem o.a. in de Verenigde Staten brachten keerde hij in 1917 terug naar Sint Petersburg. Tijdens de Oktoberrevolutie sloot hij zich aan bij de Bolsjewieken en ging nauw samenwerken met Lenin.

Trotzky en Stalin konden elkaar niet luchten of zien; waarschijnlijk had dat te maken met de grote verschillen in karakters, de eerste de intellectueel, de laatste de  eenvoudige arbeider. In 1918 kreeg Trotzky het voor elkaar dat hij benoemd werd tot volkscommissaris voor Leger en Maritieme Aangelegenheden en in deze functie kon Trotzky het versnipperde Rode Leger omvormen tot een groot, gedisciplineerd leger.

In 1919 kwamen de Tsjechisch-Slowaakse legioenen in opstand onder leiding van Denikin en Yudenich; Trotzky gaf onmiddellijk bevel tot mobilisatie en met behulp van deserteurs wist het Rode Leger de zogenaamde Witten te verslaan. Eindelijk kon men de aandacht verleggen naar de economie en stapte daarbij van het Oorlogscommunisme af of over te stappen op het Nieuwe Economisch Beleid.

In de jaren 1920 en 1921 kwamen grote verschillen aan het licht binnen de Communistische Partij over de rol die de Vakbonden moesten spelen. Lenin en Trotzky stonden daarbij tegenover elkaar en op het 10de Partijcongres werd het standpunt van Lenin overgenomen nl. dat de militarisering van de arbeidersklasse zoals Trotzky voorstond, de bureaucratie alleen maar in de hand zou werken; nee de arbeiders moest zich juist bewust worden van hun taken.

Inmiddels had Stalin  het partijapparaat onder controle gekregen door ziekte van Lenin en toen de laatste overleed ontstond tussen Stalin en Trotzky een machtsstrijd. De  meeste partijleden wezen de "Permanente Revolutie" die Trotzky voorstond en gaven hun steun aan Stalin die de opbouw van "socialisme in xc3xa9xc3xa9n land" belangrijk vond. In 1925 bleek dat Trotzky nauwelijks nog steun had en in 1927 werd hij zelfs geroyeerd als partij lid en in 1929 verliet hij Rusland.

Na wat omzwervingen via Turkije en Frankrijk vertrok hij naar Mexico, waar hij door het kunstenaarsechtpaar Diego Rivera en Frida Kahlo opgevangen werd. 20 augustus 1940 wist een geheim agent van Stalin Ramon Mercader ondanks alle beveiliging toch de verblijfplaats van Trotzky binnen te komen en sloeg deze man Trotzky zittend aan een bureau met een ijsbijl het hoofd in. Op 21 augustus overleed Trotzky aan de gevolgen van deze aanslag.

Vandaag 26 juni gaan we een bezoek brengen aan de Villa Godi Malinverni in het plaatsje Lugo di Vicenza. Het is een rit van ongeveer 90 km. Onderweg hebben we in het stad Breganza een kopje koffie gedronken. Het restaurant lag aan het centrale plein, waar het gezellig druk was. Het plein wordt beheerst door de kerk met de daarnaast staande hoge campanile.

Aangekomen bij de Villa bleek het daar erg druk te zijn vanwege twee aan de gang zijnde doopfeesten. We konden daardoor de ville nog niet bezichtigen en daarom besloten we eerst te gaan lunchen in het restaurant Il Torchio Antico, waarvan het terras onder de arcaden grenst aan een prachtig aangelegde tuin. We hebben er heerlijk gegeten o.a. gefrituurde calamaris met risotto. We genoten van het het heerlijke eten, van de zon en van de feestelijk uitgedoste Italiaanse families.

Helaas mochten we van het interieur van de ville geen foto's maken en er waren ook geen ansichtkaarten beschikbaar. Het enige materiaal was een boekwerkje, helaas in het Italiaans, dat ik toch maar heb aangeschaft. Deze villa is de oudst bewaarde  villa van de architect Andrea Palladio. Giraldo Godi was de opdrachtgever en in 1542 was het gebouw klaar. Vanaf de villa heb je een prachtig gezicht op de vallei van de Astico. Je kunt zien dat het een vroege schepping is van Palladio, want het mist de samenhangende bouw van het hoofd-en de bijgebouwen. Het hoofdgebouw ligt wat naar achteren ingeklemd tussen de bijgebouwen. De zalen van de villa bevatten fresco's van schilders als Padovana, Zelotti en del Moro.